जय हिंद .

15 ऑगस्ट 2012

आज सुट्टी आहे , हल्ली स्वातंत्र्य  दिन म्हणजे एक सुट्टी म्हणूनच बघतो मी पण. 

 facebook  वर सगळ्यांनी भारतीय असल्याचा अभिमान वगेरे लिहिलंय , गम्मत वाटली,  सारख सांगाव लागत , हल्लि mothers day ला सख्या आईला मला "तू खूप आवडते " "I  Love You " अस लोकांना सांगत फिरायचं , मी आज पर्यंत चाळीस वर्षात एकदा पण आई ला अस नाही सांगीतल , म्हणजे मी वाईट मुलगा आहे का?

तसच मला हल्ली जाणवत , सगळा खोटे पणा . परवा त्या दंगे खोरांनी अख्या मुंबईस दोन तास वेठीस धरल , काहीही होऊ शकल असत त्या मध्ये चार  कसाब असते तर? असतील ही वेळ आली कि कळेल . किती नुकसान केल आणि ह्याची भरपाई मी आणि तुम्हीच करणार न? पण काही होत नाही, कसाब  जिवंत आहे विलासराव गेले ....सोश्लीस्त लोक गप्प , शबाना , महेश भट , तिस्ता आणि अशे बरेच बुद्धी किवी , कीव कारवाई अशी बुद्धी आहे ह्यांची ...

परदेशी राहणाऱ्या आणि स्थाईक झालेल्यांनी मला भारत किती आवडतो अस आवर्जून लिहिलंय आज...आणि मी काय बोलणार , हा खोटेपणा आहे न? हल्ली जगच खोट्याचं आहे ...निस्वार्थ काही नाही.. प्रेम हि नाही, म्हणून सख्या आईला सारख सांगाव लागत ....मला तू आवडते म्हणून ....आणि देशाला पण कि मला अभिमान आहे तुझा ...

आपण त्या पेक्षा एक संकल्प सोडूया की ह्या दिवशी देश करता काही तरी एक गोष्ट करूया, मग ती दिवस भर traffic signal पाळण असो की रस्त्यात कचरा न टाकण असो, हे फुटकळ वाक्य नकोतच. नुसता झेंडा लाऊन कुणी देश भक्त नाही होत शरीरा भोवती गुंडाळून चितेवर जाईला  हव ....तो झेंड्याचा मान ...

65 वर्ष झाली तरी आपण अजून गुलामीत जगतो , इंग्रजीची तर प्रचंड गुलामी , खाण्याची गुलामी, विचारांची गुलामी सगळीच  गुलामी आणि तरी आपण त्याच काहीच करत नाही. आपण पुढाऱ्यांच कौतुक करतो सैनिकांचं नाही करत, कारण आपल्या पुस्तकात सैनिकांचं कमी आणि पुढाऱ्यांच जास्त लिहिलेलं आहे.. 

आपण खरच स्वतंत्र आहोत का ? सहा पदक मिळाली म्हणून खूप खुश झालो, अरे पण लोक संख्या किती? पदक किती? जी मिळाली ती पण त्या सार्यांच्या स्व कष्टाने सरकारच काही अनुदान नाही कि मदत नाही, तरी आपल्या कडे दिव्या खाली बसून अभ्यास करण्याची प्रथा आहेसच तीच लोक खूप पुढे गेलीत.

चीन म्हणे लहान मुलांना प्रशिक्षण देत त्रास देत म्हणून त्यांना इतकी पदक अरे मी म्हणतो आपल्याकडे काय कमी गरीब लोक आहेत त्यांना  उचला आणि शिकवा दोन वेळ खाईला द्या मिळवा पदक, भिकारी होऊन मारण्या पेक्षा, किमान खाईला तरी मिळेल त्यांना ...

शेवटी काय तर एक दिवस सुट्टी मिळाल्याचा आनंद घायचा T V पहायचा आणि मस्त झोप काढायची देश काय माझ्या वर अवलंबून नाही.. 

जय हिंद .

आशा....

हल्ली सगळच बदलेल आहे, चांगली माणसं असतात न? ती बावळट आणि बदमाश माणस successful   असा नियम. माझी boss (खवीस आहे, का हडळ?) म्हणते लोकांना झाप, ओरड दम भर, म्हणजे लोक काम करतील. मला जमत नाही, मी माणूस शोधतो हो, साफ चुकतो, तीच (माझी boss)बरोबर आहे लोक चांगली माणस ह्यांना उल्लू समजतात, म्हणजे मी लोकांना समजून घेतो, सगळे मला फसवायला बघतात. मी नाही बदलणार एक दिवस (आत्ता नाही तर १०० वर्ष नंतर तरी?) मी बरोबर आहे हे कुणाला तरी पटेल.
काल दही हंडी होती, आधी दुपारी सगळं समपुन जाईच हल्ली  दुपारी सगळ सुरु होत. आमच्या दत्तापाड्याला तीन हंड्या लागायच्या दुपारी साधारण दोन अडीच पर्यंत सगळ संपायच आणि काल मी साडेसात ला परत आलो (रात्री)तरी लोक जमा होती  आणि कुणी तरी गाण म्हणत होत दही हंडी तशीच (आंबट झाल असेल दही) लटकत होती, सगळं नंगा नाच चाईला. मोठे बंनेर्स मोठी नाव आणि काय हवंय? मला परवा थोडा रस्ता नीट दिसला, काल समजल दही हंडी बांधली तिथे रस्त्यावर डांबर टाकल होत, मला किळस आली. ह्या लोकांना रात्री झोप लागत असेल?
मला तर हल्ली सण आले कि धडकी भरते, गणपती म्हणजे काय विचारूच नका, नवरात्र तर सगळी गम्मत. अरे ह्यात देव कुठे संस्कार कुठे? लोक काय पण करतात, सिधीविनायाकाला चालत शिर्डीला चालत, त्याने काय होणार? सगळे साले स्वार्थी... आज तर कहर झाला एका माणसाने रस्त्यात मधेच गाडी थांबून गप्पा मारल्या कुणाशी तरी मागे traffic आहे हे न जुमानता एक दहा सेकंदात त्याच्या समोर एक माणूस थांबला तर ह्या माणसाने होर्न मारून त्याला हैराण केल, भांडला, किती स्वार्थी पणा, म्हणजे कळतंय , कळतंय बर का पण वळून नाही घ्यायचं.
फाशीच द्या प्रत्येक गुन्ह्य करता द्या एक तरी फाशी लोक घाबरतील, मी मूर्ख आहे चांगुल पणा वगेरे काही नसत, सगळे स्वार्थी. हल्ली तर खोट बोलण्याची fashion  आहे, म्हणजे उगाच खोट बोलायचं, अरे का कशाला ? मी बोलतो खोट चूक आहे पण नेहमी नाही, हे म्हणजे कुणाला तरी आपण हॉटेल मध्ये  भेटलो आणि तो म्हणाला कि अरे पुस्तक बदलायला आलो होतो... गम्मत आहे, सगळी नाती विस्कटली आहेत, प्रेमाचा, धर्माचा गैर वापर ...
कधी कधी येत नैराश्य, मग मुलगीच माझी काही तरी निष्पाप पणे बोलून जाते...तिला टोकाव वाटत, मग वाटत राहूदेत तीच घडवणार न पुढला भारत ?  अजून आशा आहे खोटी का होईना? आहे आशा....

मी एक पंच्याहत्तर टक्के !!!!

मी एक पंच्याहत्तर टक्के !!!!

मी कायम ह्या अश्या चौकटीत अडकलो "पंच्याहत्तर टक्के", म्हणजे माझ्या मागे खूप मुल होती पण पुढे पण थोडी होती, त्यांना मी मागे नाही टाकू शकलो, नाही म्हणायला एकदा एका प्रोग्राम मध्ये पहिला आलो होतो पण ते तेवढंच. कधी तरी एखादी क्रिकेटची म्याच झिन्कून दिली असेल नाहीतर नाटकात केलेल्या कामच कौतुक, म्हणजे सगळ्यात छान तूच अस म्हणायचे प्रसंग तसे तुरळकच. मला वाटत नंतर नंतर मी स्पर्धे मध्ये भाग घेणाच बंद केल, म्हणजे मनाने, सारख काय हरायचं? पण का हो माझ्या सारखी मांस असतीलच न? मी कधी खूप सिगरेट  नाही  की कधी खूप दारू   नाई ढोसली.

पूर्ण विराम पर्यंत मी गोष्टी नाई  नेल्या, सगळच अर्धवट. म्याराथोन धावलो तरी तेच, म्हणजे ठीक ठाक तक्रार नाही, पण शाबासकी पण नाई. नोकरीत पण तेच, काम छान पण अप्रतिम नाई, संसार ठीक अगदी वाईट नाई पण अगदी आदर्श पण नाई, दिसायला पण चार चोघांसारखा (जरा बरा), पण खूप देखणा नाई. सगळच पंच्याहत्तर टक्के. मी रोज धावतो ते पण तसच, चार लोकांपेक्षा जास्त धावतो पण एक दोघ माझ्या पेक्षा जास्त वेळ आणि जास्त जोरात धाऊ शकतात. स्वयपाक छान करतो पण बोट चाटत राहण्या सारख नाई आणि टाकाऊ पण नाई. गाडी आहे चांगली आहे, मला उपयोगी आहे, पण चार लोक वळून बघतील अशी नाई.


पण जर माझ्या सारखी माणस नातील तर? हुशार आणि ढ मुलांच्या मधली दरी भरून कुणी काढली असती?

 

मला अस वाटत न, कि मी खूप पुढे नाई जाऊ शकणार, म्हणजे माझ्या कुवती पेक्षा शिक्षणा पेक्षा नक्कीच जाईन पण वर पर्यंत नाही जाणार , काम पण तसच..... चांगल मेहनत खूप सारी पण निकाल पुन्हा

पंच्यात्तर टक्के

पण हे जग चालत माझ्या सारख्यान मुळेच, सगळेच १०० टक्के कशे चालतील ते कुणाला काम देतील? कुणाला शिकवतील? कुणाला ओरडतील? कुणा कडून काम करून घेतील आणि सुधारतील?

 

म्हणून मी खुश असतो जग माझ्या मुळेच चालत .....

जात पात

जात पात 

मला लोक नेहमी विचारतात कुलकर्णी म्हणजे? "CKP" सारस्वत का ब्राह्मण? मी देशस्थ ऋग्वेदी ब्राह्मण सांगतो (कारण येजुर्वेदी  पण असतात देशस्थान मध्ये), मला खूप अभिमान आहे मी ब्राह्मण असल्याचा जसा मी मराठी असल्याचा आहे मी भारतीय असल्याचा आहे तस.  मला तर माझ्या मोठ्या नाकाचा, एक रूम किचन घराचा, माझ्या साध्या शाळेचा, मी केलेल्या प्रेमाचा सगळ्याचाच अभिमान आहे.ला

मला  न खूप सारी वर्ष  माहित  सुधा न्हवत  कि ब्राह्मण म्हणजे काय महार म्हणजे   काय  ते? कळल ते "मंडळ" आणल तेव्हा मी कॉमर्स वाला त्या मुळे आरक्षण चा फटका मला न्हवता लागला, पण प्रचंड नीच पणा आहे ते समजल, पण तरी मी कधी कुणाचा द्वेष नाही केला, अजून नाही करत अजून मी कुणाला तुझी जात काय अस नाही विचारात?

हल्ली फार झालंय हो जात पात, प्रेम करताना बघत नाहीत, पण लग्न करताना पाहतात, छळ करतात, तेव्हा मला प्रचंड राग येतो, काहीच अर्थ नाही ह्याला. माणूस महत्वाचा न? मला तर कितेक वर्षाने माझ्या मित्रांची जात समजली, एक मित्र होता (होता....), एकदा तो कॉलेज मधून तीनशे रुपये घेऊन आला. मलाच कळलंच नाही, मला म्हणाला कि तो SC  ST  आहे तेव्हा कळल कि तू SC का ST  आहे ते समजल, त्याला रिफंड मिळाला होता, गरीब मुल बिचारी सगळे पैशे भरायचे आणि हा श्रीमंत मुलगा (कारण त्या काळी १९८७ साली बाईक आणायचा आणि गळ्यात सोन्याची चैन घालायचा)  सगळी फी घेऊन मजा मारायचा, बापाला कुठे माहिती होत? तो कस्टम मध्ये लोडर होता एवढा पैसा कसा  हे मला माहित नाही :). 

 

साठ टक्क्याला मेडीकल ला admission  आणि आम्हाला नौवाद टाक्याला नाही ....आमच्या ओळखीची एक मुलगी आहे तिला बारावीत नौवाद च्या पुढे टक्के होते आणि तिला medical ला जाईची इच्छा होती तिला नाही जात आल ओं तिच्या मैत्रीणाला सत्तर टाक्याला मिळाली , तुटली मैत्री ...

हे सगळ परत आणलं वी पी सिंघ ह्याने , आता मेलेल्या माणसांबद्दल काही बोलू नये म्हणा पण मला नाही पटत ..... आधी अन्याय झाला म्हणून परत अन्याय आणि तास पण साठ वर्ष झाली तरी किती टक्के लोकांची प्रगती झाली ह्या मुळे? शहरात नाही हे सगळं मी मित्रान पैकी कुणाच ही उष्ट खातो मला काय जाती माहित आहे सगळ्यांच्या? आई ने पण कधी कुणाची जात नाही विचारली शिवा शिवी नाही पाळली, म्हणून मला हल्ली ऐकलं अस काही की प्रचंड नवल आणि भयानक राग येतो , ह्या मुळेच नंतर सगळ होत आणि गावात तर हे अगदी चालत, पण ह्या वर इलाज असा नाही न? फुकट मिळाल न सगळ कि किंमत नाही राहत कमावल कि राहत.

 

 

 

 

 

 

 

शिर्डी

शिर्डी 

मी हा लेख लिहिण्या आधी एक नमूद करतो मला साई बाबान बद्दल नितांत आदर आहे आणि भारता मध्ये जातीये मतभेद दूर करायला त्यांच्या इतका सक्षम कुणी नाही.

मी आस्तिक आहे का नास्तिक ? हे माझं मला कळत नाही , म्हणजे मी देवाला पाहून नमस्कार करतो मला आमच्या देवी वर नितांत श्रद्धा आहे, मी रोज गायत्री मंत्र म्हणतो, झालच तर आठवड्यात दोन दिवस शाकाहारी खातो , माझा माझ्यावर विश्वास आहे.

मी ह्याच दिवशी अमुक करत नाही तमुक करत नाही , फार सोळ ओळ करत नाही , माझे काही विचार पुरोगामी आहेत सैतानीच म्हणा , बाजूला बसलेल मला आवडत नाही, सगळ्याच देवांना मी काही चटकन नमस्कार करत नाही. हे केल कि ते होत ते केल कि हे होत, माझा पत्रिका, बुआ ह्या कश्यावर विश्वास नाही. मला आमची देवी आणि गणपती ह्या व्यतिरिक्त कुणा वर फारसा विश्वास नाही.

मी पहिल्यांदा शिर्डी ला गेलो ते १९९० साली, त्या काळी फार त्रास न्हवता झाला, पण पुन्हा तिथे जावस न्हवत वाटल कारण तिथली लोक.. सगळे चोर वाटले अगदी देउळ मध्ये दाखवल आहे तस , तेव्हा एवढी गर्दी न्हवती झोंबा झोंबी करत लोक रांगेत न्हवते राहायला एवढ महाग न्हवत, पण साई बाबा सोडले तर सगळच fraud  वाटल, नंतर १९९८ ला गेलो आणि मग मात्र ठरवल कि नाही जाईच पुन्हा, पण साई बाबांच्या मनात काही वेगळ होत, माझी बाईको प्रचंड भक्त आहे, त्या मुले जाण भाग होत.

मला तिथे गेल कि मानसिक त्रास खूप होतो, म्हणजे ह्या वेळ्चाच अनुभव सांगतो, गेल्या गेल्या प्रचंड  गर्दी , खूप वाहन , खूप धूळ पार्किंग ची सोय वगेरे नाही.... एक मुलगा धावत धावत आमच्या गाडी पुढे आम्हाला पार्किंग ला घेऊन गेला आणि मग त्याच्याच मागे फुलांच  ताट घ्यायला लावल,  अवाच्या सवा किमती सांगितल्या, आपण आम्ही घेतो हल्ली सगळीकडे तेच असत , मग तिथे एक माणूस आला आणि चादर घ्या असा आग्रह धरला, मी काहीच बोलत नसतो अश्या वेळेस , पण त्य माणसाच्या तोंडातून प्रचंड दारूचा वास येत होता, हे सगळ देवळाच्या आवारात ....आता  बोला ? चादरीची किंमत 

११०० आणि  बाईको  म्हणाली कि त्यावर डाग होते, म्हणजे वाहलेली परत विकायला :) .

तीन तास रांगेत उभा राहून, जेव्हा दर्शन होत, तेव्हा ती माणस, गुरांना ढकलावी तशी ढकलतात , माझ्या मुलीला आणि बैकोला ढकललं , त्या मुले माझ दर्शन झालच नाही, भांडण मात्र झाल :) . देवा  जवळ उभ राहून दानवा सारख वागायचं , देवाला बर चालत... देव नसेल आताशा तिकडे, लांब जाऊन तमाशा बघत असेल , नाहीतर कुणाला मदत तरी करत असेल .....तिथे देवच वास्तव्य असणं शक्य नाही हो, माणुसकी नाही तिथे देव तरी कसा असेल?

तिथे भिंतीन वर लिहील आहे, साई बाबा लोकां कडून मागून खात, लोकांना अन्न वाटत आणि आत गेल्यावर मात्र सोन्याचा मुकुट, सोन्याची भिंत आणि भिकारी चहा तरी द्या असा म्हणत असतात काय रे देवा.....एक बाई तर आम्हाला म्हणली हे दूध पाजा कुत्र्याला, साई बाबांचा आहे ......

पण एक मात्र खरय मी सबुरी मात्र नक्की शिकलो त्या रांगेत राहून,  मी अगदी शांत असतो, कारण घाई करून तुम्ही कुठेच जाऊ शकत नाही, फक्त पुढे जाता येत , लोकांना अजून श्रद्धा आणि सबुरी नाही जमलीये , तिथे घुसतात, भांडतात घाई घाईने दर्शन घेतात .

राहायला खूप महाग आहे, जेवण बेचव पण लाज मात्र नाही ....एवढे करोडोने कमावतात, पण रस्ते    नीट करत नाहीत, वीज नाही, पाणी नाही, शाळा पण नसतील कारण तिथून कुणी बोर्डात पाहिलं आलेला स्मरणात नाही कि खेळत नाही कि धंद्यात नाही कि नाटकात नाही .

त्या रांगेत एक कुत्रा गाड झोपला होता, मधेच उठला आणि दुसरीकडे जाऊन झोपला, त्याला काशाच काही घेण देण  न्हवत  ......साई बाबांच्या वरती असा मजला सारख आहे तिथे फोटो लावले आहेत , तिथे कोळीष्टक होती ती मला दिसली आणि, तेवढ्यात ती काढायला माणस आली, म्हणजे देवळात प्राणी आपले नित्य नियमित काम करत होते.

एक म्हणजे रांगेत खूप मोठे बोर्ड्स आहेत, त्यावर ठळक अक्षरात लिहील आहे " चोरान पासून सावधान " मी देव देव करत नसलो तरी देवळात ....देवळात कशाला?  कुठेही चोरी न करण्या इतका अस्थिक तरी नक्कीच आहे.

दिव्या खाली अंधार म्हणतात, ते ह्यालाच असेल ......माझा मित्र मला सांगत होता कि त्या देवळालाला लागून एक पडकी शाळा आहे, देवाला  सोन्याची कवल आणि कोवळ्या मुलांना धड छप्पर पण नाही....

अजब तुझे सरकार ......लवकर काही तरी करा देवा, तुमचच  नाव खराब होतंय....

ambulance

ambulance

मी इंग्लंड ला असताना, एकदा रस्त्यात चालत होतो (फूट पाथ वर, तिथे गाड्याच चालतात रस्त्यावर )
तेव्हा लांबून एका ambulance चा आवाज आला, तेव्हा पुढच्या सगळ्या गाड्या पटापट बाजूला झाल्या, म्हणजे सगळ्यात पुढची गाडी बाजूला आणि बघता बघता त्या मागे सगळ्या गाड्या झटकन ती ambulance निघून गेली, एक पाच सेकंदात ती पहिली गाडी निघाली निघाली आणि मागे सगळ्या गाड्या. हे सगळा अवघ्या अर्ध्या मिनटात घडल.

आज रस्त्यात मला पाठून आवाज आला ambulance  चा आणि मी वळून मागे बघण्याचा वायफळ प्रयत्न केला , तरी थोडा डावीकडे जिचा प्रयत्न केला, पण कुणीच हलेना , एखादा बाजूला झालाच तर लगेच पाटचा मध्ये घुसायचा , तो जेव्हा कसा बसा पुढे गेला तेव्हा त्याला टेकून एक महागड्या गाडी वाला सुसाट त्याच्या मागे जात होता......किती नीच वृत्ती असते माणसाची ....

आपण साले सगळे स्वार्थी आहोत

मी पण असेनच? कुणत्या तरी ambulance च्या मागे गेलो असेनच न हो? किव्हा जागा मिळाली कि घुसलो असेन, ambulance  फक्त प्रतीक आहे , वृत्ती असते आपली , आपल्यला मुळात हे शिकवतच नाहीत , स्वार्थी व्हा अशी शिक्षण पद्धती आहे , सगळा साला basic मध्ये राडा ......

कशाचं काय

त्या दिवशी रात्री आरे मधून येताना , पोलिसांची गाडी कडेला थांबली होती, मी स्कूटर वर होतो म्हणून जरा स्कूटर हळू करून बघितलं तर झाडा मागून एका जोडप्याला बाहेर काढून दटावत होते आणि त्यांच्या व्यान मध्ये बस म्हणत होते.

आता आरे मध्ये बरीच लोक येता जाता थांबतात शू करतात थुंकतात त्यांना पोलिसांनी हटकलेल  मला तरी कधी दिसलं नाहीये आता पोलिसांना झाडा मागे जाऊन का बर अस करावा अस वाटत असेल, वास्तविक त्या जोडप्याचा कुणाला त्रास होत न्हवता मला कुणाला दिसले पण नसते , पण पोलिसांना बरोबर माहित होत.

अश्लील पणा आपण सिद्ध कसा करणार ? म्हणजे  मी काय फार modern आहे अस नाहीये , खूप revealing  कपडे  घालून मुलींनी सगळीकडे फिरू  नये असे मला वाटत , आता भिकार्यान पुढे मी मुद्दामून खात नाही किव्हा माझ्या किश्यातल्या पैशे हातात घेऊन फिरत नाही, घराला गाडीला lock करतो , तेच logic .

जेव्हा मी गाडीतून (train ) जायचो तेव्हा बोरीवली स्टेशन वर जी माणस ट्रेन अक्सिडेंत मध्ये मरायची त्यांना (मेलेली माणसाचं प्रेत ) ठेवायचे , तर लोक काय आवडीने ते बघायचे.  सांगायचा

मुददा  असा कि आपण खूप विकृत आहोत, रस्त्यात घाण केली कि  आवडत पण प्रेमाने मिठी मारली कि नाही आवडत.

पण आपल्याकडे एक प्रोब्लेम आहे लोक गैर फायदा  जास्त घेतात,  मिठी allow  केली तर लोक फार पुढे जातील. बंधन घालाव पण खूप घातल कि मग आपण ते तोडायला बघतो, म्हणून झाडा पाठी काही होत असेल तर त्याच्या कडे दुर्लक्ष करायला हरकत नाही.

आपण खूप छोट्या गोष्टीन कडे खूप जास्त लक्ष देतो म्हणून आपण मतदान पण नाही करत पण काही झाल कि मेणबत्या लावायला मात्र जातो, कशाला किती महत्व द्यायचं हेच कळत  नाही आपल्याकडे.

 

आपल्या basic मध्ये राडा आहे, कुणी राष्ट्र गीताला उभ नाही राहिला तर आपण रागावतो पण नियम मोडला कि लाच मात्र बिनदिक्कत देतो, खर देश प्रेम कशात आहे तेच नाही कळत (मला सुद्धा). तर सांगायचा मुद्दा असा कि आपण उगाच बाऊ करतो फालतू गोष्टींचा आणि मग महत्वाच्या गोष्टीन कडे दुर्लक्ष करतो. लग्नाचा बाऊ करतो आणि मग?  नंतर सगळ granted घेतो. रोहितला मी लग्न का कराव आणि का करू नये हे दोन्ही सांगून convince केल होत, तर एक दिवस त्याने सांगितल माझा साखरपुडा झाला :).   

आमच्या ऑफिसात एक मुलगी होती हेमाली ती म्हणाली होती, कि मी जैन आहे आणि मला दारू न पिणारा शाकाहारी, सिगारेट न ओढणारा हुशार वगेरे नवरा हवाय  , मी तिला अभिषेक दाखवला, तिचा खास मित्र, खूप छान मुलगा आहे, पण दारू पितो, शाकाहारी नाही, पण खूप सभ्य आहे, तिला मग आणखी एक लंपट माणूस दाखवला, मुली त्याला थोड्या जपून असतात पण तो एकदम शाकाहारी, दारू वगेरे नाही, हुशार, श्रीमंत. तिला म्हंटल कोण चालेल नवरा म्हणून? हसायला लागली, पटलं तिला, म्हणजे लग्न करायला कशाला महत्व द्यायचं? हे नको का कळायला?

साला आपल्या basic मधेच राडा आहे .